45 plussen

V. V. O. M. A. B.
 

COLUMNS

Op deze pagina altijd de laatste column zie verder voor oudere columns onder de tab.


Shit Happend

   

Zo dat was schrikken vanmorgen op de radio, er zijn minder paddenstoelen. Hoe kan dat nu ? giftige lucht, de lucht is vergiftigd. De  giftige lucht is veroorzaakt door de zure regen uit de jaren zeventig, zure regen dat kwam door de auto, door de mens we vervuilden de boel. Dat kwam door de zwavel in de lucht, er moesten maatregelen getroffen worden en dat was en is zeker niet verkeerd we moeten echt zorgvuldig omgaan met onze aarde.

 

Zeker, met die maatregelen zat het wel goed. De ‘zure regen’ werd veroorzaakt door luchtverontreiniging, en luchtverontreiniging (en dan vooral zwavel) is nooit fijn, dus prima dat daar paal en perk aan is gesteld. Maar voor de volledigheid: met de Europese bossen zit het ook wel goed. Die groeien als kool. Maar dat óók dankzij de luchtverontreiniging! Want de stikstofverbindingen die wij uitstoten en door de regen in de bodem worden gebracht, zijn uitstekende meststof. En dat ‘Grote Sterven’, dat heeft dus nooit plaatsgevonden. Al die dramatische foto’s van stervende bossen (vooral uit Duitsland) waren ofwel genomen dichtbij smerige fabrieken, of die sterfte had simpelweg niks met regen of luchtvervuiling te maken. Bos sterft wel eens, hier en daar. Door van alles en nog wat, Shit happend.

 

Maar de milieubeweging, in haar volle breedte, brulde de brave burgers keihard in het oor dat ze de ondergang van al het leven op hun geweten hadden. Dat wij allen verantwoordelijk waren voor ‘een ecologisch Hiroshima’. Hun diepe afkeer van het kapitalisme had een nieuwe stok gevonden om het klootjesvolk af te ranselen. God, wat hadden ze weer gelijk!

Miljoenen zijn er over de balk gesmeten om die apocalyptische fantasie te onderzoeken. Honderden wetenschappers, gedurende tientallen jaren. En uiteindelijk kon worden vastgesteld: er is géén verband tussen zure regen en bossterfte. Het was allemaal flauwe kul. Niet dat je wetenschappers hoorde klagen, overigens. Ze kwamen weliswaar niet verder dan de conclusie dat een licht verzuurde bodem misschien niet zo best was voor de worteltjes, voor een schimmeltje hier, een kwetsbaar plantje daar. Kruimelwerk. Maar werk is werk. Wetenschappers zal je niet (althans, niet massaal) horen klagen over verspilde moeite, veroorzaakt door groene heethoofden.

 

Daarna was de ozon laag aan de beurt het was te groot, dan weer normaal dan te klein maar onze doemdenkers waren nog niet klaar met ons klootjesvolk. Alarm,  de volgende ellende diende zich aan, de aarde warmt op 25 jaar paniek alom. Zonder enig vergelijkingsmateriaal want zou die opwarming 500 jaar ook niet hebben plaatsgevonden?. Geen idee maar paniek zaaien is leuk, maar wat blijkt de aarde warmt al 15 jaar niet meer op, maar goed wat kunnen we ermee.

 

Maar nu is het de paddenstoelen en opnieuw de Ozonlaag, paniek het gat is het op een na het grootste dat we ooit gemeten hebben, wat nu maatregelen en zeker meer geld voor onderzoek.

We hebben sinds jaren een heel schone lucht  met minder stofdeeltjes dan in de jaren 70, maar dat telt niet, onze groene vrienden zullen er alles aan doen om ons angst aan te jagen en net zolang doorgaan dat al het geld naar milieu gaat er in iedere tuin een windmolen staat en op ieder open plekje een zonnepaneel.

 

Horizon vervuiling telt niet, de tegenstanders wordt de mond gesnoerd, ze krijgen podium van onze media.

De macht van de zure regen, de  warme aarde wordt gecultiveerd, de gaten in de Ozonlaag in ere gehouden, wat er ook gebeurd.

   

Zure groeten

Xenophanes.






Utopie

Soms is het leuk om een column te schrijven, zeker als vriend Hepie met zijn malle verhalen komt over de avonturen met de 45 plussen, het is een gezellige groep mannen, echte Vredenburchers .

De meeste zijn (waren) tussen 25 en ja meer dan 50 jaar  lid van de KRSV – Vredenburch, de meeste van roemruchtige Vredenburch families, Vredenburch was een echte familievereniging, dit was in ieder geval de basis en de kracht van Vredenburch.

De inzet van leden als vrijwilliger, bestuurder, penninghouders en nog veel meer taken werden vol enthousiasme uitgevoerd.

 

Helaas moet ik constateren dat het heel erg is teruggelopen. De grote vraag, hoe komt dit ?. Is het de huidige moderne tijd, geen tijd meer, druk, moet dammen, dansen, computerspelen, alleen bezig zijn met ons zelf en druk.?

In mijn jonge jaren speelde ik onder andere in de A1, ik was op zaterdag al heel vroeg op het voetbalterrein, hielp hier en daar en waar nodig, met de hoop dat je ergens mocht invallen er werd in die niet zo heel nauw gekeken door trainers en leiders. Dan voetbalde je  waar het kon en mocht, en uiteraard je eigen wedstrijd. Je organiseerde met vrienden een feestavond, of een andere leuke activiteit. Langzaam is de betrokkenheid de afgelopen decennia van de grote Vredenburch familie teruglopen, langzaam sterven en daarmee ook een de ziel van Vredenburch.

 

Zijn er oplossingen, er worden veel ideeën aangedragen, het nieuwe bestuur doet haar best. Het besturen van een vereniging valt niet mee.

Iedereen, niet geheel onbegrijpelijk, wil het beste voor zijn kind, zijn 1 e elftal, zijn 4 e elftal en ga maar door en het bestuur probeert aan al die wensen te voldoen, ga er maar aanstaan je doet het nooit goed.

 

Maar daarmee verliezen we helaas de doelstelling van een vereniging  uit het oog, een vereniging heeft als doelstelling mensen te verenigen om een bepaalde doelstelling te halen, en bij ons is dat eigenlijk eenvoudig, we willen voetballen, hoe simpel kan het zijn, voetballen met twintig mannen-vrouwen achter een bal aanhollen en als we hem hebben, schieten we de bal zo ver mogelijk weg “heerlijk” daarna de kleedkamer ,een biertje en dan met zijn allen de kantine in om met de toeschouwers, vrienden en andere leden nog even na te praten of naar een ander team te kijken, wat voetbalt of pogingen daartoe onderneemt, onder het genot van een biertje, de beroemde derde helft.

 

Maar helaas constateer ik, dat deze 3 e helft aan het uitsterven is,  na de trainingen, wedstrijden blijft iedereen in de kleedkamer hangen, op de  zo genoemde donderdag clubavond,  als er 15 man in de kantine zit is het veel, na een wedstrijd op zondag zijn er niet veel meer bezoekers aanwezig en  wordt de kantine al om half vier gesloten, triest.

 

En daar gaat het mis, we verenigen ons niet meer, we ZZP’en, in een club, we denken alleen nog maar aan ons kleine kringetje, laten we daar nu eens verandering in aanbrengen. Dat selecties van de jeugd en senioren iets extra voor hebben, is geheel logisch, maar ook deze mogen niet vergeten dat zonder de overige teams, leden er ook geen selectie team kan zijn. Dus laat je neus zien na een wedstrijd,  trainingen, aan je supporters , luister naar hun commentaren, opmerkingen, kritieken leuk en niet leuk, maar dat maakte Vredenburch tot een vereniging met 18 senioren teams vele jeugdteam en activiteiten voor ieder wat wils.

Iedereen op Vredenburch is belangrijk, ieder elftal is belangrijk ieder individu, maar samen zijn we Vredenburch.

   

Een Utopie, wellicht, maar als de wil er is ?

   

Utopische groeten, Xenophanes